Omgaan met ‘dode gebieden’ in complexe glasproducten
Hebt u ooit geprobeerd een stuk glas met een vreemde vorm te verhitten – bijvoorbeeld met een smalle nek, scherpe randen of een taps toelopende onderkant – alleen om later te ontdekken dat het glas beschadigd is?
Dit gebeurt omdat deze vormen als een soort ‘schilden’ werken. In een gewone oven kan de hitte niet in alle hoekjes en gaten doordringen. Hierdoor ontstaan ‘dode gebieden’, waar het glas nooit de benodigde temperatuur bereikt. De spanning blijft dan opgesloten in het glas. En dan… knapt het glas.
De hitte precies daar brengen waar het nodig is
Om dit op te lossen, gebruiken we kortegolflange infraroodlampen. Het grote voordeel van deze lampen is dat ze straling gebruiken om warmte over te dragen. Je kunt ze echter niet zomaar ergens neerzetten en hopen op het beste resultaat. Dat werkt niet.
In plaats daarvan plaatsen we de lampen in een configuratie met meerdere hoeken. Ze staan op verschillende hoogtes en onder tegenovergestelde hoeken, zodat de hitte het glas rondom kan bereiken. Dit is de enige manier om ervoor te zorgen dat er geen plekken overblijven die niet worden verwarmd.
Afstand is hierbij belangrijk: als de lampen te dicht bij elkaar staan, ontstaan er hete plekken of zal het glas zelfs vervormen. Te ver weg? Dan wordt de hitte minder intens, waardoor het proces langer duurt. We besteden veel tijd aan het bepalen van de juiste hoeveelheid energie per vierkante centimeter, zodat de hitte alle delen van het glas bereikt, zonder dat de oppervlakte beschadigd raakt.
Problemen met de apparatuur
We gebruiken kwartsbuizen met hoge vermogens, omdat ze voldoende warmte kunnen leveren voor snel verhitting. Maar er zijn ook nadelen. Als je zoveel energie in een kleine ruimte stopt, wordt de behuizing van de oven beschadigd. Als de koelfans en ventilatie niet goed werken, gaan de lampen kapot.
Bovendien zet zich kwarts uit wanneer het heet wordt. We gebruiken extra sterke verbindingen om dit te voorkomen. Als de verbindingen te strak zijn, breekt de buis tijdens het verhittingsproces. Te los? Dan ontstaan er bogen tussen de buizen. Het is een delicate balans.
Het bepalen van de ‘schaduwgebieden’
Het trucje is om de ‘schaduwgebieden’ van het glas vast te stellen. We kijken waar het glas de hitte blokkeert en plaatsen de lampen precies op die plekken. Op deze manier bereikt ieder millimeter van het glas tegelijkertijd de juiste temperatuur. Er is geen sprake meer van lange wachttijden, waardoor het proces sneller en efficiënter verloopt.